กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 661 เชื่อข้า ไม่มีผิดแน่
การกระทำของอาจิ่วทำให้มือที่หลานจื๋อกำดาบสั้นชะงักแข็งไปในชั่วพริบตา
หลานจื๋อขมวดคิ้ว สีหน้ามืดครึ้ม ทว่าดวงตากลับลึกล้ำและปั่นป่วนดุจห้วงเหว
“เจ้าไม่กลัวหรือว่าข้าจะฆ่าเจ้า?”
“ชีวิตของอาจิ่วเป็นของใต้เท้าหลาน”
หลานจื๋อเม้มปาก “เจ้าก็รู้ว่าข้าลงมือได้”
“อาจิ่วรู้”
“ในเมื่อยังไม่ตาย เหตุใดจึงไม่กลับมา? ในเมื่อเลือกจากไปแล้ว เหตุใดจึงกลับมาอีก?”
เมื่อได้ยินคำถามของหลานจื๋อ อาจิ่วจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ครั้นสบตาอาจิ่ว หลานจื๋อก็พลันชะงักงันไปเล็กน้อย