กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 659 ต้องมีชีวิตกลับมาให้ได้
อีกด้านหนึ่ง ภายในวังหลวง ผู่ปาหยาน่านั่งอยู่บนท้องพระโรง มองหลานจื๋อตรงที่ยืนอยู่เบื้องหน้า
ใบหน้าของผู่ปาหยาน่าเคร่งขรึมและเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร
เย่จิ่วเฉินกับเหลิ่งเยว่ถึงกับอยู่ในนครหลวงเฉียงอู๋จริง ๆ แถมยังอยู่ใต้จมูกเขา ไม่เพียงพบองค์หญิงใหญ่เจียมู่ ทั้งยังพบฮวาจางเจ้าคนแก่คนนั้นด้วย
แต่จนถึงตอนนี้ เขากลับไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้เลยแม้แต่น้อย
ผู่ปาหยาน่ารู้สึกเพียงว่าโทสะในอกแทบจะกลืนกินตัวเขาทั้งหมด
ดี!
ดีมาก!
ดีเหลือเกิน!
หากไม่เป็นเช่นนี้ คนทั้งสองก็คงไม่คู่ควรกับความพยายามที่เขาทุ่มเทไป