เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 638 วันนั้น ในที่สุดก็มาถึง
“อู๋จิง เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”
ท่านลุงฝูรีบเก็บสีหน้ารู้สึกผิดและลนลานก่อนหน้าไปอย่างรวดเร็ว ทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วเอ่ยถามอู๋จิงอย่างเป็นธรรมชาติ
หากไม่ใช่เพราะก่อนหน้านี้เย่จิ่วเฉินสั่งไว้ บางทีอู๋จิงคงมองข้ามความผิดปกติของท่านลุงฝูในชั่วขณะนั้นไปจริง ๆ
ท่านลุงฝูมีปัญหาจริงหรือ?
แม้จะคิดเช่นนั้น สีหน้าของอู๋จิงกลับไม่เผยพิรุธใด ๆ เพียงพยักหน้าให้ท่านลุงฝู “ฮูหยินอยากกินขนมดอกบัว”
ท่านลุงฝูได้ยินก็เข้าใจกันโดยไม่ต้องเอ่ยปากทันที “ข้าจะสั่งคนในครัวให้เตรียมเดี๋ยวนี้ เชิญแม่นางอู๋จิงกลับไปบอกฮูหยินให้รอสักครู่ ประเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”
“รบกวนท่านลุงฝูแล้ว”
อู๋จิงยอบกายคำนับท่านลุงฝู กล่าวขอบคุณแล้วหันกลับไปยังโรงเตี๊ยม
ภายในห้อง เหลิ่งเยวี่ยกำลังนั่งอาบแดดอยู่ข้างหน้าต่าง ท่าทางเกียจคร้านประหนึ่งแมวสูงศักดิ์