เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 629 สินเดิมหรือ?
เหลิ่งฉือ “???”
เขายังไม่ทันได้อบรมสั่งสอน เหตุใดเหลิ่งเยวี่ยถึงขอโทษก่อนเสียแล้ว?
เช่นนี้คำตำหนิที่เขาเตรียมร่างไว้ในใจเมื่อครู่จะพูดออกมาได้อย่างไร?
เหลิ่งเยวี่ยเห็นเหลิ่งฉือยืนนิ่งทำหน้างุนงงอยู่กับที่ ก็ไม่พูดมาก รีบเข้าไปกอดเขาแน่น
“ตาเฒ่า ลูกสาวคิดถึงท่านเหลือเกิน ช่วงนี้คงลำบากมากสินะ”
เหลิ่งฉือพูดไม่ออกอยู่บ้าง
คำปลอบโยนที่ฟังดูไม่เข้าท่าเอาเสียเลยของเหลิ่งเยวี่ย ทำให้หัวใจแก่ชราที่เปราะบางอ่อนโยนของเขาสะท้านขึ้นมาอย่างแรง ขอบตากับปลายจมูกเริ่มร้อนผ่าว
เฮ้อ บุตรสาวโตแล้ว เริ่มรู้จักห่วงพ่อแล้ว
“เฮ้อ พ่อไม่เป็นไร มีของกินของดื่มพร้อมสรรพ จะลำบากอะไร แต่เจ้าต่างหาก ช่วงนี้ตั้งครรภ์อยู่แท้ ๆ ยังต้องเดินทางไปทั่วทิศเพื่อจัดการปัญหาสารพัด ถึงจะลำบาก”