กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 625 โรควัณโรค
ไป๋เฮ่อมีสีหน้าโกรธแต่ไม่กล้าพูด
หลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉินจู่ ๆ ก็โผล่มาในห้องของเขา ไม่ยอมให้เขาพูดสักคำก็จับเปลี่ยนเสื้อผ้าพิลึกพิลั่นชุดนี้ให้ จากนั้นยังทำให้เขาสลบแล้วหามออกมาอีก
ตอนนี้ไป๋เฮ่อรู้สึกว่าหากทำได้ เขาต้องอัดเย่จิ่วเฉินกับหลิ่งเยวี่ยสักยกถึงจะหายแค้น
แต่ก็ได้แค่คิด เพราะเขาไม่กล้า
ไม่ต้องพูดถึงว่าหลัวเสี่ยวอวี้จะจัดการเขาอย่างไรหากรู้เรื่อง ที่สำคัญคือเขาสู้ไม่ได้!
อย่าว่าแต่หลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉินสองคนเลย ต่อให้แยกมาแค่คนเดียว เขาก็ยังสู้ไม่ได้
เพราะฉะนั้นคิดระบายอารมณ์เอาก็พอ
“ไหนว่าจะตรวจโรค รีบหน่อยได้หรือไม่”
เมื่อหูเจียได้ยินคำพูดของไป๋เฮ่อ สีหน้าก็เผยความลังเลสับสนขึ้นมาชั่วขณะ