เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 624 ไหนเลยจะแค่ตกตะลึง
“โหรวเอ๋อร์!”
หูเจียขานเรียก พร้อมกุมมือภรรยาไว้แน่นทันที แววตาคิดถึงและห่วงใยฉายชัด
“เหตุใดถึงออกมายืนรอ สุขภาพเจ้าไม่ดี ฟ้ามืดแล้ว หากเป็นหวัดขึ้นมาจะทำอย่างไร?”
น้ำเสียงของหูเจียเจือความตำหนิและสงสาร ภรรยากลับร้องไห้ทั้งยิ้ม “ขอโทษ เป็นข้าที่ทำให้เจ้าต้องลำบาก…”
“ระหว่างเราสองคนจะพูดเช่นนี้ได้อย่างไร!”
ภรรยาหลุบตาลงเล็กน้อย หูเจียยกมือเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้านาง ก่อนมองบ่าวรับใช้สามคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง
“ช่วงนี้ลำบากพวกเจ้าแล้ว”
ทั้งสามคนเป็นบ่าวเก่าแก่ของตระกูลหู คอยรับใช้ในบ้านมาตั้งแต่หูเจียยังเด็ก คราวที่หูเจียขายทรัพย์สินและปล่อยบ่าวไพร่ไป เขาจึงยังรั้งทั้งสามคนไว้
ตอนนี้ทั้งสามคนอายุมากแล้ว ทำงานไม่คล่องแคล่วเหมือนก่อน แต่สำหรับหูเจียกับภรรยา พวกเขาเป็นเหมือนคนในครอบครัว