เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 622 อีกครั้งก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่สังหารฮ่องเต้
คำพูดเรียบง่ายไม่ใส่ใจของเย่จิ่วเฉิน กลับทำให้สีหน้าหูเจียแข็งค้างไปในชั่วพริบตา
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
เย่จิ่วเฉินยกมุมปาก รอยยิ้มบนใบหน้าแฝงนัยลึกซึ้ง ทว่าเขาไม่รีบร้อนตอบ เพียงยกกาสุราขึ้นกรอกลงคอ อากัปกิริยาสง่างามอิสระเสรี ทั้งสำมะเลเทเมาและไม่ยึดติด แม้ยามนี้ใบหน้าของเขาจะเป็นนักรบลำดับสองแห่งแคว้นเชียงอู๋ผู้มีรูปโฉมธรรมดา แต่บุคลิกที่เผยออกจากร่างกลับทำให้ผู้คนสัมผัสได้ถึงความสูงส่งอย่างชวนงุนงง
ราวกับหนังหุ้มกายนี้มิใช่ของเขาอย่างแท้จริง ภายในร่างนี้ยังมีดวงวิญญาณทรงพลังอีกดวงอาศัยอยู่
หูเจียมองอย่างเหม่อลอยเล็กน้อย
เขาไม่รู้ว่าเหตุใดตนจึงเกิดความคิดเช่นนี้ แต่ความคิดนี้กลับผุดขึ้นในใจอย่างรุนแรง
เวลานี้เอง เย่จิ่วเฉินเอ่ยขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า