กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 621 ข้าว่าพูดเหลวไหล
“ข้าไม่หายไปไหน!”
เหลิ่งเยว่ผละริมฝีปากออกอย่างกะทันหัน แล้วพูดกับเย่จิ่วเฉินอย่างหนักแน่น
คำพูดประโยคเดียว ห้าคำ เน้นถ้อยคำทีละคำ ทุกคำมีพลังปลอบประโลมจิตใจ ทำให้หัวใจของเย่จิ่วเฉินที่กระวนกระวายและหวาดกลัวสงบลงในพริบตา
เหลิ่งเยว่บอกว่านางจะไม่หายไป
“ต่อให้สักวันข้าต้องตาย ข้าก็จะตายในอ้อมแขนของเจ้า”
“เมื่อครู่ข้าบอกว่าจะตายทีหลังเจ้า แต่พอคิดดูแล้ว ข้าว่าไม่เอาดีกว่า”
เย่จิ่วเฉินมองเหลิ่งเยว่ด้วยดวงตาดำสนิท ในเวลานี้ทั้งในดวงตา ในใจ และในโลกทั้งใบของเขาไม่มีคนอื่นหรือเรื่องอื่น มีเพียงเหลิ่งเยว่เท่านั้น
“เหตุใดจึงไม่เอาแล้ว?”
“เพราะข้าต้องการให้เจ้าจดจำข้า”