เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 600 ไม่ชิงลงมือก่อนก็ต้องฟ้อง
เหลิ่งเยวี่ยนอนหลับสะลึมสะลือ ในห้วงเลือนรางคล้ายได้ยินเสียงวุ่นวายสับสน นางพลิกตัวอย่างหงุดหงิด แล้วดึงผ้าห่มมาคลุมศีรษะ
วันนี้นางเหนื่อยมากจริง ๆ จะปล่อยให้นางนอนหลับดี ๆ สักคืนไม่ได้หรือ?
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตั้งครรภ์ หรือเพราะถูกเจียงทิงไป๋พันตัวเล่านิทานอยู่ทั้งวันจนเหนื่อยล้าจริง ๆ ไม่นานเหลิ่งเยวี่ยก็หลับไปอีกครั้ง
แม้แต่ตอนที่ประตูห้องบรรทมถูกเปิดออกในห้วงนิทรา นางก็ยังไม่รู้ตัว
ในห้องบรรทมไม่ได้จุดตะเกียง แสงสลัวไปทั่วทั้งห้อง
เงาร่างหนึ่งค่อย ๆ เดินจากหน้าประตูเข้ามาถึงข้างเตียงอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าจะปลุกเหลิ่งเยวี่ยให้ตื่น
ร่างสูงเพรียวตั้งตรงหยุดอยู่ข้างเตียง จ้องมองเหลิ่งเยวี่ยครู่หนึ่ง ก่อนโน้มตัวลงหยิบหน้ากากหนังมนุษย์ที่นางถอดทิ้งไว้ข้าง ๆ แล้ววางไว้ข้างหมอน จากนั้นก็ยกมือจัดปอยผมที่ยุ่งเหยิงข้างแก้มของเหลิ่งเยวี่ยให้เรียบร้อย ทัดไปหลังใบหู