เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 599 เมืองหนึ่งสองฝ่ายปกครอง
สิ้นคำพูดของเจียงทิงไป๋ ภายในตำหนักอวี้ชิ่งก็เงียบงันไร้เสียง เงียบจนได้ยินเข็มตก
เจียงทิงไป๋กับเย่โม่หานสบตากัน ต่างมีสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม ทว่าในสายตาที่ประสานกันกลับคล้ายมีควันสงครามที่มองไม่เห็นแฝงอยู่ บรรยากาศตึงเครียดดุจศรขึ้นสาย พร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ
เย่โม่หานเม้มริมฝีปากบางเบา
ไม่ผิด!
เจียงทิงไป๋พูดไม่ผิดแม้แต่น้อย เขาไม่คิดคืนเมืองทั้งสามให้จริง ๆ
ไม่ว่าจะเป็นการฉวยโอกาสยามผู้อื่นลำบากหรือไม่ เมืองทั้งสามก็เป็นสิ่งที่เหล่าทหารต้าโจวเอาชีวิตเข้าแลกจนยึดมาได้ ไม่มีเหตุผลที่จะต้องคืนให้ซีเหลียง
หากคิดจะคืน เขาจะลำบากเสี่ยงอันตรายเดินทางมาซีเหลียงด้วยตนเองทำไม?
เย่โม่หานรู้ว่าเจียงทิงไป๋เองก็เข้าใจเหตุผลนี้เป็นอย่างดี
เขานิ่งไปครู่หนึ่ง