เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 597 มาอย่างไม่ทันตั้งตัวเสมอ
ตอนเหลิ่งเยวี่ยพูดเช่นนี้ นางเพียงตวัดสายตาเชือดเฉือนอันเย็นชาใส่เจียงทิงไป๋เท่านั้น ไม่ได้แสดงปฏิกิริยาเป็นพิเศษอย่างอื่น แต่เจียงทิงไป๋รู้ดีว่าเหลิ่งเยวี่ยเป็นคนพูดจริงทำจริง คำไหนคำนั้น
เขาแค่ไม่เข้าใจว่า ก่อนหน้านี้จนถึงวันนี้ ทั้งสองคนยังเข้ากันได้ดี เหตุใดจู่ ๆ เหลิ่งเยวี่ยถึงโกรธขึ้นมา?
เพราะเรื่องอะไรเล่า?
สมกับที่เขาว่ากันว่าใบหน้าสตรีเปลี่ยนแปลงดุจท้องฟ้าเดือนหก เปลี่ยนใจได้ในพริบตา
แม้ท่าทีของเหลิ่งเยวี่ยทำให้เจียงทิงไป๋ยังคงกังวลอยู่บ้าง แต่ในใจก็รู้สึกเบาใจขึ้นเล็กน้อย
เหลิ่งเยวี่ยรู้จุดประสงค์กับไพ่ตายของแคว้นเชียงอู๋จริง ๆ
ก่อนหน้านี้เขายังกังวล กลัวว่าเหลิ่งเยวี่ยกับพวกจะฆ่ามหานักรบตัวจริง แล้วผู่ปาเหยาก็ไม่ยอมบอกเนื้อหาสำคัญของการเจรจาครั้งนี้แก่เหลิ่งเซียวกับพวก แต่ดูตอนนี้แล้ว ผู่ปาเหยาคนนี้ช่างมั่นใจในตัวเองเกินไป