เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 586 อดีตของเขาแท้จริงแล้วเป็นใคร?
บนใบหน้าผอมเพรียวแต่แกร่งกร้าวของเหลิ่งเซียวปรากฏความหนักแน่นเด็ดขาดจนไม่มีผู้ใดโต้แย้งได้ แววตาสุกสกาวจากดวงตาดำขลับคู่นั้น ทำให้เหลิ่งฉืออดชะงักงันไปเล็กน้อยไม่ได้
นับแต่เหลิ่งเซียวเปลี่ยนมาใช้แซ่เหลิ่งและกลายเป็นบุตรบุญธรรมของตระกูลเหลิ่ง ทุกครั้งที่ปรากฏตัว เขาล้วนมีท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตน สุขุมและพูดน้อย เหลิ่งฉือแทบไม่เคยเห็นเหลิ่งเซียวเป็นเช่นนี้มาก่อน
เขาราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน แม้ยามถูกพิษผงอู่สือส่านจนสติเลอะเลือน ก็ยังไม่เคยเผยท่าทีเช่นนี้ออกมา
เหลิ่งเซียวในยามนี้ราวกับอสุราผู้พิพากษาจากนรก ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แม้แต่เส้นผมสักเส้นก็ยังแผ่กลิ่นอายสังหารเย็นเยียบอันแข็งแกร่ง ซึ่งทำให้ผู้คนมิอาจต้านทานหรือละเลยได้
เหลิ่งเซียวเช่นนี้ทำให้เหลิ่งฉือชะงักงัน ขณะเดียวกันก็เกิดความลังเลขึ้นในใจ
ตอนนั้นเหลิ่งเยวี่ยเพียงพาเหลิ่งเซียวกลับมา แต่ไม่เคยเอ่ยถึงอดีตของเขาเลยว่าเคยทำอะไร เหลิ่งฉือเองก็ไม่เคยถาม ไม่เคยสงสัย