กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 562 ข้าพาสตรีคนหนึ่งกลับมา
หากสายตาสังหารคนได้จริง ๆ เย็นเยว่เชื่อว่าไอ้เจียงทิงไป๋ผู้นี้คงถูกนางจับแยกร่างเป็นห้าส่วน แล่เนื้อเถือหนังจนเป็นชิ้น ๆ ไปแล้ว
เจียงทิงไป๋ย่อมสังเกตเห็นสายตาของเย็นเยว่เช่นกัน
“เจ้ามองข้าเช่นนี้ทำไม?”
“เจ้าแซ่อะไร?”
คำถามที่จู่ ๆ เย็นเยว่ก็ถามขึ้นทำให้เจียงทิงไป๋ชะงักไป แต่เขายังคงตอบตามสัญชาตญาณว่า “เจียง…”
“แล้วข้าแซ่อะไร?”
ยังไม่ทันที่เสียงของเจียงทิงไป๋จะขาดหาย เย็นเยว่ก็ถามต่อทันที
“เย็น”
เจียงทิงไป๋มีสีหน้างุนงงสับสน ส่วนเย็นเยว่กลับเคร่งขรึมเป็นงานเป็นการและเย็นชา มีเพียงอู๋จิงที่ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างทั้งสอง ซึ่งมองเจียงทิงไป๋ด้วยแววตาเห็นใจเล็กน้อย จากนั้นก็ถอนหายใจพร้อมส่ายหน้าแรง ๆ