เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 555 แค่คิดก็รู้สึกขนลุก
คำพูดแฝงนัยของเจียงทิงไป๋ทำให้มือทั้งสองข้างของฮูหยินหนิงเซียงที่ห้อยอยู่ข้างกายกำแน่น ปลายนิ้วจิกเข้าไปในฝ่ามือจนมีเลือดสีแดงซึมออกมาเป็นจุด ๆ นางก็ยังไม่รู้ตัว
เขากำลังข่มขู่นางอย่างเปิดเผย!
แม้ตอนนี้เขาจะอยู่ที่เรือนลั่วอวี้ แต่ในวัง หากเขาต้องการ ชีวิตของนางก็ยังอยู่ในกำมือเขาได้ทุกเมื่อ
ฮูหยินหนิงเซียงหันหลังให้เจียงทิงไป๋ แผ่นหลังแข็งเกร็ง กัดฟันเอ่ยเสียงต่ำ
“ฮูหยินหนิงเซียงเข้าใจแล้ว”
เมื่อได้ยินคำตอบของฮูหยินหนิงเซียง เจียงทิงไป๋ก็หัวเราะเงียบ ๆ มุมปากยกเป็นรอยยิ้มทั้งเจ้าเล่ห์และชั่วร้าย
“ดึกแล้ว คิดว่าฮูหยินหนิงเซียงคงแอบออกมา รีบกลับไปเถิด หากถูกพบเข้าจะจัดการลำบาก”
“ขอบพระทัยองค์รัชทายาทที่ทรงห่วงใย ฮูหยินหนิงเซียงจะกลับไปเดี๋ยวนี้”
ฮูหยินหนิงเซียงตอบเสียงเบา แล้วรีบก้าวเท้าจากไป