เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 539 ข้ารู้แล้วว่าควรทำอย่างไร
น้ำเสียงของเหลิ่งเยวี่ยยังคงเย็นชาเรียบเฉยเช่นเดิม ฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์พิเศษใด
ราวกับนางเป็นเช่นนี้เสมอ ไม่เคยถูกผู้ใดหรือสิ่งใดกระทบจนเปลี่ยนแปลง
แม้แต่อ้อมกอดของนางก็ไม่อบอุ่นเร่าร้อนเหมือนคนอื่น หากแต่เย็นชาไร้ไออุ่น
ทว่าเหลิ่งเยวี่ยผู้เย็นชาเช่นนี้กลับกล่าวกับเย่จิ่วเฉินว่า
“หากเจ้าลำบากใจ ให้ข้าตัดสินใจแทนเถิด”
หัวใจของเย่จิ่วเฉินราวกับถูกใครต่อยอย่างแรงในชั่วพริบตา เจ็บจนหดเกร็ง จากนั้นมือใหญ่ที่มองไม่เห็นก็โอบรัดหัวใจไว้แน่น ถ่ายทอดทั้งความอบอุ่นและพลังทั้งหมดให้เขาในทันที
เพราะหันหลังให้นางอยู่ เย่จิ่วเฉินจึงมองไม่เห็นสีหน้าของเหลิ่งเยวี่ยในเวลานี้
ถึงกระนั้นก็ตาม เขาก็ยังยกมือขึ้นคว้าเหลิ่งเยวี่ย แล้วถือโอกาสดึงนางให้ลุกขึ้นมาอยู่ตรงหน้าเขา
เหลิ่งเยวี่ยไม่ได้ขัดขืนหรือดิ้นรน เพียงปล่อยให้เย่จิ่วเฉินพานางเข้ามาในอ้อมแขน แล้วนั่งลงบนตักของเขาอย่างว่าง่าย