กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 533 ไร้โลหิต ทว่ากลับเปื้อนโลหิตทั่วกาย
สมองของเจียงทิงไป๋วกวนไปมาซับซ้อนยิ่งนัก ในที่สุดเขาก็นึกออกว่าเหลิ่งเยวี่ยเคยพูดคำเดียวกันกับเขามาก่อนจริง ๆ
ตัวร้ายมักตายเพราะพูดมาก
แต่นี่เกี่ยวอะไรกับการที่นางไม่บอกคำตอบแก่คนพวกนั้น?
เห็นเจียงทิงไป๋ทำหน้าเหลอหลา เหลิ่งเยวี่ยก็อดถอนหายใจไม่ได้
“ด้วยสติปัญญาของเจ้า ชาตินี้คงไม่มีวันเข้าใจแล้ว เชื่อฟังเถอะ อย่าคิดให้ปวดหัวเลย”
เจียงทิงไป๋รู้สึกเหมือนเลือดจะกระอักออกมาจากอก
เจียงทิงไป๋นั่งลงบนเก้าอี้อย่างไม่พอใจ ยังไม่ทันได้โต้กลับก็พลันรู้สึกถึงความผิดปกติ
เมื่อครู่ศีรษะเขามึนงง อ่อนแรงจนแทบยืนไม่อยู่มิใช่หรือ?
แล้วเหตุใดตอนนี้……