เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 524 เจ้าเป็นพวกตกแล้วไม่เจ็บหรือ?
ใบหน้าของเจียงทิงไป๋เปลี่ยนจากขาวเป็นแดง แล้วจากแดงกลับเป็นขาว เพียงพริบตาเดียวก็เปลี่ยนไปหลายสี
จะเป็นใครได้อีก?
นอกจากเหลิ่งเยว่ ยังจะเป็นใครได้อีก?
เจียงทิงไป๋คิดพลางหันไปมองทางที่เสียงดังมาโดยไม่รู้ตัว แม้ด้านนอกจะวุ่นวาย แต่หลิ่วชิงยังคงเกร็งประสาททั่วร่างไว้ตลอด ดังนั้นชั่วขณะที่เสียงดังขึ้น เขาจึงได้ยินเช่นกัน
ทว่าในวินาทีก่อนที่เขาจะชักศาสตราออกมาโดยสัญชาตญาณ ก็มีคนฟาดเข้าที่ต้นคอของเขาอย่างแรงโดยไม่ทันตั้งตัว
หลิ่วชิงรู้สึกชาปวดที่ท้ายทอย ก่อนร่างจะเริ่มอ่อนยวบและตาพร่ามืด ถึงกระนั้นก็ตาม เขาก็ยังไม่ยอมแพ้ ใช้เรี่ยวแรงและสติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดหันกลับไปมอง
เสื้อคลุมยาวสีหมึก ใบหน้าคมชัดเป็นสัน ปรากฏแจ่มชัดอยู่ในสายตา
ในที่สุดโลกทั้งใบก็กลายเป็นสีดำสนิท
หลิ่วชิงหมดสติไปอย่างสิ้นเชิง ล้มลงกับพื้น