เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 483 กำลังส่งใจให้ผู้ใดกัน
ฮุยอีกับเยว่เฉิงไม่พูดอะไรอีก ต่างฝ่ายต่างจ้องตากันและเผชิญหน้ากันอยู่เช่นนั้น
ครู่หนึ่ง ฮุยอีก็หันหน้าไปอีกทาง มองไปยังด้านตรงข้าม
หากเขายังเป็นคนคนเดิมเมื่อก่อน ไม่ว่าเยว่เฉิงจะพูดอย่างไร ก็ไม่มีทางเปลี่ยนความคิดของเขาได้
แต่ปัญหาคือ ตอนนี้เขาไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว
แม้ไม่อยากยอมรับ แต่เขาก็จำต้องยอมรับ
ตอนนี้แม้เยว่เฉิงไม่ต้องพูดอะไร เขาก็หวั่นไหวไปก่อนแล้วมิใช่หรือ
จันทร์ลับฟ้า ตะวันขึ้น แสงจันทร์ขาวกระจ่างค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยแสงอาทิตย์อันอบอุ่น ปกคลุมผืนดินทั้งผืนไว้ด้วยแสงสว่าง
แต่เช้าตรู่ หลิวเจิงก็ชำระล้างร่างกายจนสะอาด เปลี่ยนมาสวมเครื่องแบบทหารที่ซักใหม่เอี่ยม ยืนหลังตรงแน่วอยู่หน้ากระโจมของเหลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉิน
มองแวบแรก เขาดูราวกับเทพพิทักษ์ประตู