เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 462 นี่คือคำตอบของเจ้าหรือ?
ด้านนอกรถม้า แดดส่องเจิดจ้า สายลมอ่อนโยน ทุกแห่งหนอบอวลด้วยกลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิ
บรรยากาศภายในพื้นที่แคบ ๆ ของรถม้าพลันแปรเปลี่ยนเป็นประหลาดอยู่ชั่วขณะ
เย่จิ่วเฉินนั่งตัวตรงอยู่บนที่นั่ง มองเหลิ่งเยวี่ยคลานออกมาจากใต้ที่นั่งโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน ใจไม่สะท้าน จากนั้นนางก็ทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่บนตัว จัดเส้นผมที่ไม่ได้ยุ่งเหยิงแม้แต่น้อย แล้วไปนั่งลงบนที่นั่งฝั่งตรงข้าม
ทั้งร่างของเยว่เฉิงตกอยู่ในสภาพงุนงง เดี๋ยวมองเหลิ่งเยวี่ย เดี๋ยวมองเย่จิ่วเฉิน ดวงตาคู่นั้นไม่รู้ควรวางไว้ตรงไหน
เหลิ่งเยวี่ยไม่น่าจะอยู่ระหว่างทางไปเฉียงอูหรือ? เหตุใดถึงมาอยู่ที่นี่ได้?
ก่อนหน้านี้คนขับรถม้าไม่รายงานอะไรเลยหรือ?
เย่จิ่วเฉินมีใบหน้าคมสันที่หม่นคล้ำ ดวงตาดำลึกล้ำดุจห้วงเหว จ้องเหลิ่งเยวี่ยเขม็ง ราวกับจะดูดทั้งร่างนางลงไปในห้วงเหวลึกในดวงตาของเขาจึงจะยอมเลิกรา