กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 434 ข้าทายถูกจริง ๆ หรือ?
แสงแดดยามเที่ยงสาดส่องอย่างกำเริบเสิบสาน
ทว่าภายในห้องทรงพระอักษรกลับอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก
เจียงสิงเลี่ยรับฟังคำอธิบายเรื่องกู่แม่ลูกจากเจียงทิงไป๋จนจบ ใบหน้าที่เปี่ยมบารมีและเย็นชาไร้ปฏิกิริยาใด ๆ
ความสงบนิ่งของเจียงสิงเลี่ยยิ่งทำให้เจียงทิงไป๋รู้สึกไม่สบายใจ
เจียงสิงเลี่ยค่อย ๆ เดินกลับไปที่โต๊ะ แล้วค่อย ๆ นั่งลง
เมื่อเห็นเช่นนั้น เจียงทิงไป๋ก็ตั้งสติได้ในทันใด แล้วคุกเข่าลงกับพื้นดังตุบ
“ขอเสด็จพ่อโปรดวางพระทัย ลูกจะทำทุกวิถีทางเพื่อหายาถอนพิษกู่แม่ลูก ช่วยเสด็จพ่อให้พ้นจากการควบคุมของกู่แม่ลูก!”
น้ำเสียงของเจียงทิงไป๋หนักแน่น แววตาแน่วแน่ เจียงสิงเลี่ยเห็นเช่นนั้นก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
“ลุกขึ้นก่อน”