เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 433 เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อใด?
ถ้อยคำของเย่จิ่วเฉินเอ่ยอย่างเรียบเฉื่อย ไร้ความรู้สึกแม้แต่น้อย บดขยี้ฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยชีวิตเสี่ยวเฉียวจนขาดสะบั้น
ชั่วขณะนั้นเสี่ยวเฉียวรู้สึกราวกับเรี่ยวแรงทั่วร่างถูกสูบออกไปจนหมด นางเบิกตากว้าง ทั้งเหลือเชื่อทั้งไม่อยากเชื่อว่าชีวิตของตนจะต้องจบลงในวันนี้ด้วยวิธีเช่นนี้
ทั้งที่นางยังไม่ได้ทำอะไรเลยแท้ ๆ
ทั้งที่นางเข้าใกล้มากแล้วแท้ ๆ
ทั้งที่นางตกหลุมรักเย่จิ่วเฉินแล้วแท้ ๆ!
แต่เขากลับ...กลับประกาศทางตายของนางอย่างง่ายดาย ไม่เหลือทางให้แม้แต่น้อย
เสี่ยวเฉียวถูกลากออกจากเรือนของเหลิ่งเยวี่ยไปทั้งอย่างนั้น ในใจเต็มไปด้วยความเคียดแค้น ความไม่เข้าใจ และความไม่ยินยอม ถูกลากพ้นสายตาของเหลิ่งเยวี่ยและเย่จิ่วเฉิน
ราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่เลย
ถ้อยคำมากมายที่อัดแน่นอยู่ในอกนางถูกอุดไว้ด้วยผ้าขี้ริ้วผืนนั้น ไม่มีทางเอ่ยออกมาได้อีก