เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 413 เจ้ารู้หรือไม่ว่าจะทำลายคนคนหนึ่งอย่างไร
ด้านนอกเรือน แสงตะวันเจิดจ้า ราวกับภายใต้แสงอาทิตย์เช่นนี้ โลกหล้าจะเหลือเพียงสิ่งงดงาม
ภายในเรือน เหลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉินสบตากัน ต่างเงียบงัน มีบางสิ่งค่อย ๆ ไหลเวียนอยู่ระหว่างทั้งคู่
วินาทีถัดมา เย่จิ่วเฉินปรับสีหน้าแล้วเอ่ยทีละคำอย่างเน้นหนักว่า
“เจียงสิงเลี่ยแก่แล้ว”
แม้เป็นเพียงประโยคเดียวและไม่ได้อธิบายอะไรชัดเจน แต่เหลิ่งเยวี่ยก็เข้าใจแล้ว
เย่จิ่วเฉินกำลังจะลงมือกับเจียงสิงเลี่ย!
แม้ก่อนหน้านี้นางจะรู้สึกเช่นนี้มาตลอด รู้สึกว่าแม้เย่จิ่วเฉินจะได้เป็นอ๋องหวย แม้จะรับปากไปแดนเหนือ แม้จะเป็นพันธมิตรกับเจียงทิงไป๋ เขาก็ไม่เคยคิดจะอยู่อย่างสงบเสงี่ยมตามหน้าที่จริง ๆ แม้แต่วันเดียว
ไม่ช้าก็เร็ว เขาจะลงมือกับเจียงสิงเลี่ย ที่ยังไม่มีความเคลื่อนไหวก็เพียงเพราะกำลังรอโอกาสเท่านั้น
แต่เหตุใดต้องเป็นตอนนี้?