เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 401 งั้นก็ไปฝังเป็นเพื่อนนางเสีย
บรรยากาศในห้องพลันแข็งค้างขึ้นมา
เยว่เฉิงนั่งหันหลังให้คนทั้งหลาย แม้องครักษ์เงาจะมองไม่เห็นสีหน้าของเขาในตอนนี้ แต่ก็สัมผัสได้ว่าใจเขาร้อนรนเพียงใด
องครักษ์เงาข้างกายเย่จิ่วเฉินล้วนฝึกฝนมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก ต่างเข้าใจกันและผูกพันดั่งพี่น้อง
เพราะฉะนั้น องครักษ์เงาแทบทุกคนจึงรู้ดีว่าเยว่เฉิงคิดอย่างไรกับหัวผักกาดเขียว
บางทีบนโลกนี้อาจมีเพียงหัวผักกาดเขียวคนเดียวที่ยังไม่รู้เรื่อง
หัวผักกาดเขียวประสบเหตุ แม้เยว่เฉิงจะไม่แสดงออกแม้แต่น้อยต่อหน้าเย่จิ่วเฉิน แต่เมื่อเย่จิ่วเฉินไม่อยู่ เขาก็ไม่อาจควบคุมตนเองได้อีก
คำพูดเมื่อครู่ของคนทั้งหลายก็เหมือนฟางเส้นสุดท้าย ซึ่งกดทับเส้นประสาทที่เยว่เฉิงข่มกลั้นไว้มาตลอดจนขาดสะบั้น
องครักษ์เงาหลายคนต่างมองหน้ากัน ไม่รู้ควรพูดอะไร
พวกเขาผ่านการพลัดพรากเป็นตายมานานแล้ว ถึงขั้นเริ่มด้านชา