กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 383 มีอะไรให้คิดไม่ตกกัน?
คำบอกเล่าของจางหวยเหรินทำให้คนส่วนใหญ่ในที่นั้นไม่เข้าใจเอาเสียเลย
ถ้าเป็นอย่างที่เขาพูด เขาจงใจให้ราชสำนักส่งคนลงมาตรวจสอบตัวเองหรือ?
เป็นบ้าหรือ?
จะคิดไม่ตกไปทำไมกัน!
เหลิ่งเยวี่ยยังคงทำหน้าเคร่งขรึม ไร้สีหน้าไร้อารมณ์ ส่วนเย่จิ่วเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดนั้น
“อย่างไร ตำแหน่งผู้บัญชาการแดนเหนือยังไม่พอให้เจ้าพอใจแล้วหรือ?”
“ใช่!”
เมื่อได้ยินเย่จิ่วเฉินถาม จางหวยเหรินก็ตอบทันทีโดยไม่ต้องตรึกตรอง
“ข้าดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการแดนเหนือมาหลายปีแล้ว ข้าต้องหาโอกาสไปหลินอันและก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงกว่า”