เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 382 เจ้าเชื่อหรือไม่?
“หากเปิ่นหวางต้องการ ต่อให้ไม่มีหลักฐาน เปิ่นหวางก็ทำให้เจ้าตายได้ทันที”
“ใต้เท้าจาง เจ้าเชื่อหรือไม่?”
เย่จิ่วเฉินกล่าวอย่างเรียบง่าย น้ำเสียงไร้ความแปรเปลี่ยน ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องธรรมดาสามัญอย่างกินข้าว นอนหลับ หรือเข้าห้องน้ำ
จางหวยเหรินซึ่งเดิมทีเชื่อมั่นและสงบนิ่ง ครั้นได้ฟังคำพูดของเย่จิ่วเฉิน ความเชื่อมั่นกับความสงบนิ่งนั้นก็พลันพังทลายลง
บนโลกนี้มีคนอยู่ประเภทหนึ่ง พวกเขามีอำนาจน่าเกรงขามติดตัวมาแต่กำเนิด เพียงเอ่ยปากก็ทำให้ผู้อื่นเชื่ออย่างไม่รู้ตัว
มือทั้งสองข้างของจางหวยเหรินที่ห้อยอยู่ข้างกายค่อย ๆ กำหมัดอย่างนิ่งสงบไม่แสดงอาการ เขาจ้องเย่จิ่วเฉินเขม็ง มองดวงตาดำสนิทลึกล้ำคู่นั้นที่ราวกับอัญมณีสีดำ ทั้งลึกลับและมืดหม่น หัวใจพลันหยุดเต้นไปชั่วขณะ ก่อนจะเต้นกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง
เพราะเขารู้ว่า แม้เย่จิ่วเฉินจะมีรอยยิ้มประดับใบหน้า แต่ไม่ได้ล้อเล่นอย่างแน่นอน
ชั่วพริบตา สมองของจางหวยเหรินก็เริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว