เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 370 ครอบครัวเจ้าล้วนแต่ตัวอ้วน!
“ข้าไม่ได้ป่วย ข้าไม่ได้ป่วย อย่าเผาข้าให้ตาย อย่าเผาข้าให้ตาย!”
เสียงเด็กน้อยที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและลนลานดังออกมาจากลานบ้านผู้ใหญ่บ้าน เหลิ่งเยว่กับเย่จิ่วเฉินพลันมีแววตาเย็นเยียบ กำลังจะก้าวเข้าไปข้างหน้า ก็เห็นเอ้อร์โก่วกับต้าอาพุ่งเข้าไปอย่างไม่สนสิ่งใด ผลักประตูบ้านผู้ใหญ่บ้านเปิดออก
ในลานบ้าน ตาเฒ่าผมและเคราขาวโพลนยืนอยู่ตรงกลาง ข้างกายมีชายฉกรรจ์สองคนกับหญิงวัยกลางคนอีกหนึ่งคน แม้ทั้งสามจะไม่ได้สวมหน้ากาก แต่สีหน้ารังเกียจและชิงชังบนใบหน้าก็เห็นได้ชัดเจน
ชายฉกรรจ์ทั้งสองจับเด็กคนหนึ่งไว้ คงเป็นต้าป่าวที่เอ้อร์โก่วกับต้าอาพูดถึง
เมื่อเหลิ่งเยว่และพวกเขาบุกเข้ามาอย่างกะทันหัน คนในลานบ้านต่างก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ
อากาศเงียบงันไปชั่วอึดใจ
จากนั้นก็เห็นเอ้อร์โก่วกับต้าอาพุ่งเข้าไปอย่างไม่สนสิ่งใด ทั้งจับทั้งกัด ฉุดกระชากชายฉกรรจ์สองคนที่จับต้าป่าวอยู่