กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 355 ว่ากันว่าต้องเป็นสายเย็นชาไร้ตัณหามิใช่หรือ?
เย่จิ่วเฉินได้ข้อสรุปในใจแล้ว คลื่นลมที่โหมกระหน่ำอยู่ในดวงตาก็ค่อย ๆ สงบลง
ส่วนหลิงเยว่นั้น ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเป็นพิเศษอยู่แล้ว เพราะหากไม่ใช่เย่จิ่วเฉิน แล้วคนเหล่านั้นจะเป็นใครได้?
“คิดออกแล้วหรือ?”
เหลิ่งเยวี่ยเอ่ยถาม ก่อนเดินไปที่ประตูแล้วผลักเปิด
สองวันนี้ไม่ได้กลับเรือนหยกลั่ว ไม่รู้ว่าฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่งกับเหลิ่งฉือและคนอื่น ๆ เป็นอย่างไรบ้าง
เย่จิ่วเฉินเห็นดังนั้นก็รีบลุกตามไป
“ใช่ เกือบจะเข้าใจแล้ว
เหมือนที่เจ้าพูด เพราะความรัก ฮองเฮาเฟ่ยจึงวางยาพิษเจียงสิงเลี่ย
อีกทั้งเจียงทิงไป๋ก็น่าจะไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของนางด้วย”