เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 349 อ๋องหวน
สีหน้าฮองเฮาเฟยสงบนิ่ง ข่าวที่ดอกจื่อจิงรายงานมานั้นไม่ได้เหนือความคาดหมายแม้แต่น้อย ราวกับทุกอย่างอยู่ในกำมือของนางแล้ว
“พระสนม แล้วต่อจากนี้พวกเราจะทำอย่างไรเพคะ?”
“ตอนนี้ยังไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น พวกเรารอดูสถานการณ์ไปก่อน พอถึงเวลาจำเป็นค่อยเติมฟืนเข้าไป ให้ไฟลุกโหมยิ่งขึ้นก็พอ”
ดอกจื่อจิงอดเป็นกังวลกับวิธีการของฮองเฮาเฟยไม่ได้
“แต่พระสนม แม่นางเหลิ่งเยวี่ยผู้นั้นจะไหวจริงหรือเพคะ บ่าวผู้น้อยเห็นว่าวิธีพูดและการกระทำของสตรีผู้นั้นแปลกประหลาดและผิดธรรมดาเกินไป เกรงว่าวันหน้าจะทำให้แผนการของพระสนมเสียหาย”
เมื่อได้ยินคำพูดของดอกจื่อจิง ฮองเฮาเฟยกลับยิ้มบาง ๆ
“ไม่ว่านางจะฉลาดเพียงใด หรือยากจะหยั่งถึงเพียงไหน ตราบใดที่หัวใจของนางยังผูกอยู่กับเย่จิ่วเฉิน ก็ไม่มีทางทำให้เรื่องเสียหาย”
สำหรับสตรีแล้ว ศัตรูตัวฉกาจที่สุดในชีวิตมักเป็นความรัก
นางเองก็เป็นเช่นนี้