เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 346 เจ้ายังไม่ยืนยันสักหน่อยหรือ?
ลมพัด หิมะปลิว เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังขึ้นอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว ประหนึ่งสัตว์ร้ายตัวแล้วตัวเล่าที่ซุ่มเร้นอยู่ในความมืด รอจังหวะแล้วค่อยลงมือ เมื่อได้ยินสัญญาณจากสายลมก็พุ่งทะยานออกมาจากความมืดพร้อมกัน
เดิมทีเจียงทิงไป๋ยังคงครุ่นคิดอยู่ในใจว่า ปฏิบัติการต่อเนื่องของเย่จิ่วเฉินกับเหลิ่งเยวี่ยในวันนี้แท้จริงแล้วต้องการทำสิ่งใด มีจุดประสงค์อะไรกันแน่
แต่ตอนนี้ เมื่อเห็นเยว่เฉิง อู๋จิง และองครักษ์เงาคนอื่น ๆ ปรากฏตัวขึ้น เรื่องที่ก่อนหน้านี้ยังคิดไม่ออก บัดนี้ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว
เย่จิ่วเฉินคิดจะปล่อยเย่โม่หานไปนี่เอง
เพราะมั่นใจและเชื่อมั่น จึงตัดสินเย่จิ่วเฉินกับเหลิ่งเยวี่ยผิดพลาด เมื่อประเมินผิดไปจึงประมาทเลินเล่อ และตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบเช่นตอนนี้
มองดูตนเองถูกล้อมไว้อย่างแน่นหนาในชั่วพริบตา เจียงทิงไป๋ก็ทั้งขำทั้งจนใจอยู่บ้าง