เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 334 มุ่งหาความตาย
ทั่วทั้งเรือนหยกโปรยพลันตกอยู่ในความสงบ
เป็นความสงบ มิใช่ความเงียบงันไร้เสียง
เย่เฟิงเหมียนหรี่ตาลงเล็กน้อย แววตาสงบนิ่งกวาดมองทั่วเรือนหยกโปรย
ฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่งกับเหลิ่งฉือที่อยู่ไม่ไกลต่างมองเขาราวกับกำลังมองคนแปลกหน้า สีหน้าไร้คลื่นอารมณ์ ส่วนเหลียงเฉี่ยนผู้เคยเห็นหน้าเขาทีไรก็อดหาเรื่องทะเลาะด้วยไม่ได้ บัดนี้แววตาที่มองเขาก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
มีความแค้น แต่ที่มากกว่านั้นคือความชิงชัง
ศพมากมายเกลื่อนกลาดระเกะระกะอยู่บนพื้น ส่วนใหญ่เป็นคนที่เขาสั่งให้ซ่อนตัวอยู่ในแคว้นซีเหลียงก่อนหน้านี้ เลือดแดงฉานกระจายอยู่ทุกแห่ง แม้แต่กลิ่นคาวเลือดที่ลอยอวลในอากาศก็ชวนคลื่นเหียน ทว่ากลับเร้าใจยิ่งนัก
สีแดงเหล่านั้นราวกับขับส่งกับผ้าแพรแดงมงคลที่ห้อยประดับสูงอยู่ทั่วเรือนหยกโปรย
ช่างงดงาม
ทว่าความงามเหล่านี้กลับมิใช่ของเขา