เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 327 ต่อจากนี้ควรทำสิ่งใด?
คิ้วกระบี่เย่จิ่วเฉินเย็นเยียบ ดวงตาดำลึกล้ำจับจ้องเหลิ่งเยวี่ยตรง ๆ คล้ายหากนางกล้าเอ่ยปฏิเสธหรือโต้แย้งแม้แต่คำเดียว เขาก็จะกดนางลงกับพื้นขยี้เสียตรงนั้น
เหลิ่งเยวี่ยใช้ดวงตาเย็นสงบมองเย่จิ่วเฉินกลับไปอย่างไม่ยอมอ่อนข้อ เงียบอยู่ 2 วินาที แล้วก็ยอมถอยเสียอย่างนั้น ทั้งที่สีหน้าไม่เปลี่ยน ใจไม่สะท้าน
นางเม้มปากเล็กน้อย รับปลายผ้าแพรมงคลอีกด้านมา แล้วเบนหน้าหันไปทางเบื้องหน้า
เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ของเหลิ่งเยวี่ย เย่จิ่วเฉินจึงยกมุมปากขึ้นอย่างพึงพอใจ
เยว่เฉิงและคนอื่น ๆ ค่อย ๆ ถอยออกจากโถงไปอย่างเงียบเชียบ เพียงชั่วครู่ก็เหลือเย่จิ่วเฉินกับเหลิ่งเยวี่ยเพียง 2 คน ทั้งสองยังคงสวมอาภรณ์มงคลสมรสสีแดงสดจากยามกลางวัน ราวกับเปลวเพลิงร้อนแรง 2 กองที่ลุกโชนท่ามกลางน้ำแข็งและหิมะ เด่นชัดสะดุดตายิ่ง