เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 301 ไม่รู้ ข้ารักเจ้า
เหลิ่งเยวี่ยคุมตัวเหลียนอิ๋ง พาองครักษ์ในวังกลุ่มหนึ่งออกจากเรือนลั่วอวี้อย่างรวดเร็ว โถงใหญ่ที่ก่อนหน้านี้เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ผู้คนออแน่นและสับสนอลหม่าน พลันเงียบสงบลงในชั่วพริบตา
เพียงแต่ยังรกอยู่บ้าง
เมื่อเห็นโถงใหญ่ที่พังเสียหายไปทั่ว แม่เฝิงกับหลัวเสี่ยวอวี้ก็อดยกมือนวดขมับไม่ได้ แต่เมื่อเทียบกันแล้ว พวกนางกลับเป็นห่วงเหลิ่งเยวี่ยมากกว่า
หลัวเสี่ยวอวี้เพิ่งมาอยู่ข้างกายเหลิ่งเยวี่ยภายหลัง จึงไม่มีประสบการณ์อย่างที่แม่เฝิงเคยมี
ถึงกระนั้น แม้แม่เฝิงจะเคยเห็นกับตาว่าเหลิ่งเยวี่ยโต้เถียงกับองค์ชายสี่ในอดีต ซึ่งบัดนี้ขึ้นเป็นจักรพรรดิแล้ว ทั้งยังเคยเห็นนางทุบทำลายข้าวของตามใจนึก และลงมือทำร้ายขุนนางราชสำนัก ทว่าฝีมือระดับเซียนในวันนี้ก็ยังมากพอจะทำให้นางเป็นกังวลใจ
สิ่งที่เถ้าแก่น้อยของนางไปล่วงเกินในวันนี้คือฮ่องเต้แห่งแคว้นซีเหลียงเชียวนะ
หรือการไปล่วงเกินจักรพรรดิจะเป็นเรื่องที่ยิ่งทำบ่อยก็ยิ่งชำนาญ ทำจนคล่องมือไปแล้ว?