เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296 บอกเจ้าให้ชัดเจน
“ก่อเรื่องพอหรือยัง!”
เจียงสิงเลี่ยโกรธจนแทบถลน คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น ทั้งตัวราวกับภูเขาไฟที่ปะทุ พลังอันพวยพุ่งของเขาเป็นดั่งลาวาที่พลิกฟ้าคว่ำปฐพี กลืนกินและเผาผลาญทุกสิ่งจนมอดไหม้
การกระทำที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเช่นนี้ทำให้ร่างของเหลียนอิ๋งที่ยืนอยู่ด้านข้างสั่นสะท้านถึงสามครั้ง เย่โม่หานกับหนิงเซียงก็ถอนสายตาจากคนที่กำลังมองอยู่ แล้วหันมามองเจียงสิงเลี่ยเช่นกัน
อย่างไรเสีย ก่อนหน้านี้เขาอดกลั้นและอดทนมาโดยตลอด
แม้การระเบิดอารมณ์จะอยู่ในความคาดหมายและเป็นเรื่องสมเหตุสมผล แต่คำพูดของฮองเฮาเฟ่ยเมื่อครู่ต้องมีบางอย่างที่กระตุ้นให้เขาระเบิดอารมณ์เป็นแน่
แต่ทั้งสองขบคิดอยู่นาน ก็ยังไม่เห็นว่าคำพูดของฮองเฮาเฟ่ยมีสิ่งใดไม่เหมาะสม
ไม่ใช่เพียงเย่โม่หานกับหนิงเซียงที่ไม่ทันสังเกต แม้แต่เย่จิ่วเฉินที่แสร้งทำท่ามึนเมา เมื่อมองเจียงสิงเลี่ยกับฮองเฮาเฟ่ย แววตาก็มืดหม่นและลึกล้ำขึ้นเล็กน้อย