กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 292 คนผู้นี้ก็อยากให้ข้าตายเช่นกัน
เหลิ่งเยวี่ยกับเจียงสิงเลี่ยสบตากันข้ามโต๊ะ
อากาศราวกับลอยอบอวลไปด้วยความพิกล
ในตอนนั้นเอง องครักษ์ที่เฝ้าอยู่หน้าตำหนักลั่วอวี้ก็เดินเข้ามาอย่างกะทันหัน เขารีบก้าวไปข้างกายเหลียนอิ๋งแล้วกระซิบสองสามประโยค
เมื่อได้ฟังคำขององครักษ์ สีหน้าเหลียนอิ๋งพลันเปลี่ยนไป เขาโบกมือให้องครักษ์ ก่อนจะหันกายเดินอย่างระมัดระวังไปหาเจียงสิงเลี่ย แล้วโน้มตัวลงเล็กน้อย
“ฝ่าบาท”
เจียงสิงเลี่ยขมวดคิ้วแน่น สายตาเย็นเยียบจับจ้องเหลิ่งเยว่ เมื่อได้ยินเหลียนอิ๋งเรียก เขาก็ส่งเสียงต่ำ ๆ ออกมาทางจมูก
“อืม”
เหลียนอิ๋งขยับเข้าไปใกล้อีกนิด
“ฮองเฮา…อยู่ด้านนอกพ่ะย่ะค่ะ”