กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276 เจ้าคิดว่าน่าขันหรือไม่
หลินเชี่ยนหรูเบิกตางามขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากบางขยับเผยอคล้ายจะโต้แย้งสักสองสามคำ แต่กลับพบว่าไม่อาจโต้แย้งได้เลย
เยวี่ยเย็นเห็นเช่นนั้น ก็แอบถอนหายใจยาวในใจ
เกือบไปแล้ว!
เกือบถูกอีกฝ่ายประกาศท้าทายแล้ว น่ากลัวจริง ๆ
เยวี่ยเย็นหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนหันไปมองเย่จิ่วเฉินด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ แสร้งทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ไปกันเถิด”
เย่จิ่วเฉินกำลังทำหน้าบึ้งอยู่พอดี แต่พอเห็นเยวี่ยเย็นมองมาทางตนอย่างน่ารักเย็นชา ชวนให้ใจละลาย แล้วชวนเขากลับบ้าน ความขุ่นมัวในใจก็สลายไปทันที
“ได้”
เย่จิ่วเฉินจับมือเยวี่ยเย็นอีกครั้ง หันไปพยักหน้าให้หลินเชี่ยนหรูเล็กน้อยเป็นการบอกลา จากนั้นทั้งสองก็เดินเคียงข้างกันจากไป