เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 264 คนผู้หนึ่ง เรื่องหนึ่ง
เจียงทิงไป๋คุ้มกันเย่โม่หานมาตลอดทางจนถึงโรงรับรองสถานีหลวง เมื่อส่งถึงแล้วก็หันหลังจากไปทันที ไม่รั้งอยู่แม้เพียงชั่วอึดใจ
หลังเจียงทิงไป๋จากไป ซั่วเฟิงกับหลิ่วชิงจึงค่อยก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“นายท่าน เกรงว่าจะมีคนจงใจเปิดเผยข่าวที่พวกเรามาถึงก่อนกำหนดแก่ซีเหลียง”
“รัชทายาทแคว้นซีเหลียงไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องที่พวกเราปรากฏตัวกะทันหัน ทั้งยังมีเพียงสามคนเลยแม้แต่คำเดียว ราวกับรู้มาก่อนแล้ว อีกทั้งสถานที่และจังหวะเวลาที่เขาปรากฏตัวก็แม่นยำยิ่ง
ดูท่าคงรู้ข่าวล่วงหน้าแล้วจริง ๆ”
ซั่วเฟิงกับหลิ่วชิงต่างพูดคนละประโยค วิเคราะห์เหตุผลออกมา เย่โม่หานจะไม่รู้ได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น เวลานี้เขาแทบจะสงบสติลงได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
ก่อนหน้านี้ มีเพียงเย่เฟิงเหมียนคนเดียวที่รู้ว่าเขาจะมาถึงก่อนกำหนดหนึ่งวัน
แม้แต่หร่านหลีก็เพิ่งรู้หลังออกเดินทาง จนกระทั่งหนึ่งวันก่อนที่เขาจะไปถึงซีเหลียง