เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 250 ไม่ใช่ข้าพูด เจ้าอย่ามองข้า
ดวงตากระจ่างแจ่มของเจียงสิงเลี่ยจับจ้องเหลิ่งเยวี่ยตรง ๆ ราวกับฉากละครบนเวทีไม่อาจดึงดูดความสนใจของเขาได้เลย
“แผนสลับตัวองค์ชาย…หากเตรียมไว้เพื่อเรา เหตุใดตอนองค์รัชทายาทมาเมื่อหลายวันก่อนจึงได้ดูไปแล้วเล่า?”
เหลิ่งเยวี่ย “……”
ในฐานะจักรพรรดิแห่งแคว้น เจ้าไม่มีความเข้าใจความรู้สึกของผู้อื่นบ้างหรือ?
เรื่องเช่นนี้พูดออกมาต่อหน้ากัน มันทำลายบรรยากาศกันชัด ๆ
เหลิ่งเยวี่ยอดบ่นในใจไม่ได้ ทว่าสีหน้ากลับนิ่งสนิทมั่นคงประหนึ่งสุนัข นางตอบอย่างสงบว่า “อ้อ เจียงทิงไป๋แค่ลองฟังดูเท่านั้น”
ลอง…
เมื่อเห็นท่าทางเคร่งขรึมเป็นงานเป็นการ พลางพูดจาเหลวไหลของเหลิ่งเยวี่ย เจียงสิงเลี่ยก็หาข้อโต้แย้งที่เหมาะสมไม่พบอยู่ชั่วขณะ จึงหัวเราะเสียงต่ำออกมาอีกครั้ง
ภายในเรือนลั่วอวี้ ฉากขับร้องร่ายรำบนเวทียังคงดำเนินต่อไป ส่วนด้านล่างก็ดูสงบกลมเกลียวเป็นพิเศษ