เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 245 จูบ กอด อุ้มชูขึ้นสูง ยังจะไหวหรือ?
บรรยากาศในห้องโถงพลันกลายเป็นประหลาดและอึดอัดกดดัน
เย่จิ่วเฉินจ้องเหลิ่งเยวี่ยเขม็งด้วยดวงตาเย็นยะเยือกและดุดันราวราตรีอันมืดมิด ราวกับต้องการมองให้ออกว่ามีสิ่งใดซ่อนอยู่ในดวงตาของนาง
แต่เหลิ่งเยวี่ยมีสีหน้าเรียบเฉย แววตาเย็นชา ไม่เผยสิ่งใดออกมา
เมื่อเห็นเย่จิ่วเฉินเป็นเช่นนี้ คนตัวจิ๋วในใจเหลิ่งเยวี่ยก็เริ่มกระวนกระวาย
ทว่าเดิมทีนางก็ไม่ได้คิดจะปิดบังเย่จิ่วเฉิน เพียงแต่ชินกับการคร้านจะอธิบายยืดยาวเท่านั้น ตอนนี้เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว อีกทั้งดูท่าทางของเย่จิ่วเฉิน อีกประเดี๋ยวคงมีล้อวายุเพลิงงอกใต้เท้าแล้วลุกไหม้ขึ้นมาเอง
เหลิ่งเยวี่ยรวบรวมสมาธิเล็กน้อย ก่อนตอบอย่างสงบนิ่งว่า “อืม ใช่”
เย่จิ่วเฉิน “……”
เดิมทีเขายังอึดอัดกดดันอยู่เต็มอก แต่คำตอบสองพยางค์ของเหลิ่งเยวี่ยกลับดับจักรวาลน้อยที่ลุกโชนทั่วร่างของเขาลงในพริบตา
ช่วยไม่ได้ ท่าทีของนางดีเกินไป