กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 236 วิธีจัดการครานี้ต้องให้ 666 คะแนน
“ใช่ เจ้านั่นแหละ!”
น้ำเสียงยืนยันของเย่จิ่วเฉินทำให้ความหวังเล็ก ๆ ในใจของกระเรียนขาวสลายไปจนหมด
เหตุใดต้องเป็นเขาด้วย?
กระเรียนขาวไม่เข้าใจเลย
เขาก็เป็นแค่แขกคนหนึ่ง แถมยังเป็นแขกที่อาศัยป้ายเชิญกับใบหน้าเข้ามาแท้ ๆ เหตุใดต้องไปช่วยแจ้งทางการด้วย?
อีกอย่าง มองอย่างไรก็ไม่ใช่งานดีเสียด้วย
ในใจของกระเรียนขาวไม่อยากไปอย่างยิ่ง แต่พอเหลือบตา ก็เห็นสายตาเตือนของหลัวเสี่ยวอวี้ที่จ้องมาทางเขา
กระเรียนขาวชะงัก ความคิดในใจก็พลันเปลี่ยนไป
จริงด้วย