กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233 พิธีวิวาห์หมู่หรือ?
เพราะคำพูดประโยคเดียวของฮองเฮาเฟ่ย บรรยากาศในตำหนักข้างจึงแปรเปลี่ยนเป็นประหลาดยิ่ง
บังเอิญว่าทั้งฮองเฮาเฟ่ยและเจียงทิงไป๋ต่างเป็นผู้ชำนาญการปกปิดความรู้สึก คนหนึ่งกำลังตำหนิ อีกคนกำลังถูกตำหนิ แต่สีหน้าของทั้งคู่กลับไม่เผยพิรุธแม้แต่น้อย
มุมปากของเจียงทิงไป๋มีรอยยิ้มจาง ๆ
“เสด็จแม่กำลังตำหนิลูกหรือ?”
ฮองเฮาเฟ่ยตอบเสียงเรียบ “เปิ่นกงตำหนิเจ้าแล้ว เจ้าจะไม่ทำอีกหรือ?”
“ลูกก็ยังต้องทำอยู่ดี”
“เช่นนั้นเปิ่นกงจะตำหนิเจ้าไปเพื่ออะไร?”
บทสนทนาระหว่างทั้งสองที่มีน้ำเสียงราบเรียบ ทำให้สิงอวิ๋นซึ่งยืนอยู่ด้านข้างเหงื่อเย็นผุดเต็มตัว
แต่เมื่อมองเจียงทิงไป๋อีกครั้ง เขากลับยิ้มอย่างกำเริบเสิบสานยิ่งขึ้น