เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 223 จะฆ่าเสียดี จะฆ่าเสียดี หรือจะฆ่าเสียดี
ทันทีที่เย่โม่หานเอ่ยจบ หลิ่วชิงกับซั่วเฟิงก็ย่อตัวลงคุกเข่าต่อหน้าเขาโดยแทบไม่ต้องตรึกตรอง ทั้งยังทำอย่างจริงจังเคร่งขรึม
“ข้าน้อยขอติดตามนายท่านไปชั่วชีวิต”
เย่โม่หานผ่อนลมหายใจยาวเหยียด จากนั้นก้าวไปหยุดข้างคนทั้งสอง ยกมือขึ้นวางบนไหล่ของพวกเขาอย่างหนักแน่นพอดี
“ลุกขึ้นเถิด”
เย่โม่หานชักมือกลับ ก่อนสาวเท้าไปยังตำหนักหย่างซินด้วยแผ่นหลังเหยียดตรงสูงสง่า
“ต่อให้ไม่ใช่เพื่อพวกเจ้า ข้าก็จะรักษาตำแหน่งจักรพรรดิแห่งแคว้นต้าโจวนี้ไว้ให้มั่น”
เย่โม่หานทิ้งคำพูดอันลึกซึ้งไว้ประโยคหนึ่ง ฝีเท้าไม่เร่งร้อน แต่หนักแน่นยิ่งนัก เขาก้าวเข้าสู่ตำหนักหย่างซิน จนลับหายไปจากสายตาของหลิ่วชิงกับซั่วเฟิง
หลิ่วชิงกับซั่วเฟิงยังคงคุกเข่าอยู่ตรงนั้นโดยไม่เอ่ยคำใด ต่างสบตากันลึกซึ้ง ครู่หนึ่งจึงลุกขึ้นแล้วตามเย่โม่หานไป
……