กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 209 ไม่ว่าเจ้าจะเป็นเช่นไร ข้าก็ชอบทั้งนั้น
เย่จิ่วเฉินมองเหลิ่งเยวี่ยดื่มสุราหมดหนึ่งจอก เดิมทีคิดจะเปิดอกต่อ แต่พอคิดอีกที ก็พลันนึกถึงปัญหาข้อหนึ่ง
ด้วยนิสัยของเหลิ่งเยวี่ย หากนางรู้ล่วงหน้าว่าเขาถูกจับได้ ก็จัดการเขาเสียหนักหน่วงเช่นนี้ แล้วเยวี่ยเฉิงเล่า?
พอคิดเช่นนี้ เย่จิ่วเฉินก็อดถามออกมาไม่ได้
“เยวี่ยเฉิงเล่า?”
เยวี่ยเฉิง?
เหลิ่งเยวี่ยใช้เวลาสองอึดใจจึงนึกขึ้นได้ทันที หากเย่จิ่วเฉินไม่พูดถึง นางคงลืมคนผู้นี้ไปแล้ว
ชะงักเล็กน้อยก่อนเย่จิ่วเฉินจะกวักมือเรียกมามาเฝิง ซึ่งยืนอยู่ห่างออกไปสิบเมตร
วันนี้มามาเฝิงว่องไวเป็นพิเศษ เพียงเหลิ่งเยวี่ยส่งสายตาหรือขยับตัว นางก็เข้าใจความหมายได้
ดังนั้นพอเห็นเหลิ่งเยวี่ยกวักมือเรียก ก็รีบสั่งคนข้างกายทันที