กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 203 เหตุใดข้าต้องรู้ด้วย?
คุณชายชุดขาวยังคงขมวดคิ้วแน่น แต่กลับพึมพำชื่อเพลงนี้เบา ๆ
“ห่างอีกเพียงก้าวเดียว?”
“เจ้าค่ะ เถ้าแก่ของพวกเราบอกว่า จะเรียกว่าห่างเพียงก้าวเดียวก็ได้เช่นกัน”
แววตาคุณชายชุดขาวฉายประกาย “เพลงนี้เป็นผลงานของเถ้าแก่พวกเจ้าหรือ?”
ครั้นได้ยินเช่นนั้น แม่นางก็ส่ายหน้า
“เรื่องนี้ข้าก็ไม่ทราบเจ้าค่ะ แต่ก่อนหน้านี้ข้าเองก็ไม่เคยได้ยินเพลงนี้มาก่อน คิดว่าแม้จะไม่ใช่ผลงานของเถ้าแก่พวกเรา ก็คงมีความเกี่ยวพันกับนางไม่น้อย
แต่พูดตามตรง เพลงนี้ไพเราะจริง ๆ นะเจ้าคะ!
ไพเราะกว่าเพลงที่ข้าเคยได้ยินมาก่อนทั้งหมดเสียอีก”
ระหว่างที่แม่นางพูด นางก็มองไปทางเวทีอย่างเคลิบเคลิ้ม ครั้นคุณชายชุดขาวได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย