เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 196 รอยฝ่ามือโลหิตสี่รอย
“องค์...องค์ชายเก้า?”
องครักษ์ลาดตระเวนในวังเหล่านี้ออกตรวจตามมุมต่าง ๆ ของวังเป็นกิจวัตรประจำวัน
แม้อดีตจักรพรรดิสวรรคตแล้ว งานของพวกเขาก็ยังต้องดำเนินต่อไป
แต่ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าจะได้พบภาพเช่นนี้ภายในวัง
ต้องรู้ก่อนว่า ภายในวังจักรพรรดิ สตรีทุกคนล้วนเป็นของจักรพรรดิ หากผู้อื่นคิดหมายปองก็มีแต่ทางตาย
ยิ่งเป็นช่วงที่จักรพรรดิเพิ่งสวรรคต แล้วกลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ยิ่งผิดฟ้าผิดดิน
ทว่าเมื่อเหล่าองครักษ์กรูกันเข้ามาด้วยความโกรธ ต่างชักดาบพกชี้ไปยังคนสองคนที่ “ไร้ยางอาย” และ “เสื่อมเสียศีลธรรม” คนทั้งคู่กลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามยังสงบนิ่งราวกับเหล่าองครักษ์ไม่มีตัวตน
ทุกคนจึงอยากเห็นนักว่าใครกันช่างกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนี้
ครั้นเห็นใบหน้าชัด ๆ เหล่าองครักษ์ก็ถึงกับอึ้งงัน