กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 156 รีบร้อนอะไรนักหนา
ฝนหยุดแล้ว ท้องฟ้าสีครามดุจถูกชะล้างด้วยสายน้ำ ยิ่งดูกระจ่างใสโปร่งแสง
ภายในตำหนักเฟิ่งชี สกุลเจียงกำลังถือหนังสืออ่านอยู่ จู่ ๆ ก็มีคนเข้ามารายงาน
“พระสนม องค์รัชทายาทขอเข้าเฝ้า”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สกุลเจียงก็ชะงักไปเล็กน้อย
เย่ซือไป๋มาหรือ?
นับตั้งแต่นางแต่งเข้ามา เย่ซือไป๋ก็เคยมาเข้าเฝ้าถวายคำนับ แต่เมื่อนับจำนวนครั้งแล้วมีเพียงไม่กี่ครั้ง
อีกทั้งเย่ซือไป๋เป็นคนที่ภายนอกดูอ่อนโยนสุภาพไร้พิษภัย ทว่าความจริงกลับเป็นคนที่มีความลึกล้ำซ่อนคมอย่างยิ่ง
ยามนี้อยู่ ๆ ก็มาหานางโดยไม่มีเหตุ ย่อมต้องมีธุระเป็นแน่
เมื่อนึกถึงตรงนี้ สกุลเจียงก็หรี่ตาลงเล็กน้อย