กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 ราตรีลึก คนยังไม่สงบ
เหลิ่งเยวี่ยเพ่งมองทุกสิ่งตรงหน้า สีแดงเจิดจ้ากลายเป็นสีที่ย้อมดวงตานางในยามนี้
เหลิ่งเยวี่ยทำสีหน้าเคร่งขรึมสมกับผู้ยิ่งใหญ่ แต่ตัวน้อยในใจกลับลนลานจนแทบคลั่ง
เจ้าปีศาจน้อยจะทำอะไร?
เย่จิ่วเฉินมองเหลิ่งเยวี่ยลึกซึ้งด้วยแววตาอ่อนโยน แล้วจูงนางก้าวขึ้นไปบนพรมแดงตรงหน้า
เหลิ่งเยวี่ยรู้สึกคล้ายกับว่า…
นี่เหมือนฉากแต่งงาน บิดาชราจูงมือลูกสาวไปส่งให้เจ้าบ่าว
เย่จิ่วเฉินไม่รู้ถึงความคิดยุ่งเหยิงไปหมดในหัวเหลิ่งเยวี่ย เขาเพียงกุมมือนางไว้แน่นอย่างระมัดระวังทุกฝีก้าว แล้วพานางมาถึงกลางศาลา
บนโต๊ะหินในศาลามีสุราและอาหารจัดวางไว้ตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้ ตรงกลางยังจุดเทียนแดงไว้สองเล่ม
เปลวเทียนไหวระริก เปลวไฟที่เต้นระบำคล้ายแสงในดวงตาของเย่จิ่วเฉิน