กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 138 ยอดคนไม่ต้องเป็นแล้ว
เจียงซื่อนั่งอยู่บนเกี้ยวหาม ใบหน้าไม่มีรอยยิ้มสง่างามอย่างที่มีในงานเลี้ยงในวังอีกต่อไป หากแต่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นอย่างรุนแรงและความเย็นยะเยือก
เย่หลาน!
กล้าจ้องมองสตรีอื่นต่อหน้านาง แสดงความชอบพอออกมาอย่างไม่ปิดบัง!
แถมพองานเลี้ยงในวังเลิก ก็รีบร้อนไปตำหนักอีหลานเพื่อหานางแพศยาผู้นั้นทันที!
เป็นเพียงนางรำตัวเล็ก ๆ แท้ ๆ กลับทำให้ฮ่องเต้แห่งแคว้นหนึ่งลุ่มหลงจนเสียสติได้หรือ?
แล้วเย่หลานเห็นองค์หญิงแคว้นซีเหลียงอย่างนาง ผู้เป็นฮองเฮาแห่งแคว้นต้าโจว มีฐานะเช่นไรกันแน่?
ยังมีเหลิ่งเยวี่ย เย่จิ่วเฉิน เหลิ่งฉือ และฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่งอีก!
พวกเขาคิดว่าตนตายไปแล้วหรืออย่างไร?
คิดแล้วมือที่กำขอบเกี้ยวหามของเจียงซื่อก็ยิ่งบีบแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว