เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98 ยิ่งชอบเจ้ามากขึ้นทุกที จะทำอย่างไรดี
จันทร์ลอยอยู่เหนือยอดไม้ แสงจันทร์ขาวกระจ่างสาดลงบนผิวน้ำอย่างเต็มที่ สะท้อนประกายสีเงินระยิบระยับ
สุราที่อุ่นแล้วออกฤทธิ์ช้ากว่า อีกทั้งเหลิ่งเยว่ก็ดื่มเก่งมาโดยตลอด เย่จิ่วเฉินยังคอยยื่นให้จอกแล้วจอกเล่า ส่วนเหลิ่งเยว่ก็รับไว้ไม่ปฏิเสธ…
ผลสุดท้ายคือเหลิ่งเยว่ดื่มมากเกินไปโดยไม่รู้ตัว
เย่จิ่วเฉินเคยดื่มสุรากับเหลิ่งเยว่มาแล้วหลายครั้ง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นนางเมา
ยามนี้เหลิ่งเยว่ไม่มีท่าทีเย็นชาประหนึ่งภูเขาน้ำแข็งที่ยากจะเข้าใกล้เหมือนแต่ก่อนแล้ว นางหรี่ตาลงคล้ายแมวน้อย ใบหน้าขาวผ่องงดงามมีสีแดงระเรื่อสองปื้น ร่างกายเอนซบอยู่บนโต๊ะอย่างเกียจคร้าน
สำหรับเย่จิ่วเฉินแล้ว เหลิ่งเยว่ในสภาพนี้ชวนให้รู้สึกผิดแผกอย่างบอกไม่ถูก
เย่จิ่วเฉินจ้องเหลิ่งเยว่แน่วนิ่งด้วยเนตรดอกท้อสีดำสนิทเป็นประกายอย่างไม่ปิดบัง ในแววตาเต็มไปด้วยความเอ็นดูและความอ่อนโยนอันลึกซึ้งเข้มข้น