เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 น่าโมโหนัก
บนใบหน้าขาวผ่องหล่อเหลาของเย่จิ่วเฉินมีสีแดงเรื่อบาง ๆ แม้แต่หางตาก็ยังแดงผิดปกติ แต่ดวงตาทั้งคู่กลับใสกระจ่าง แฝงความแน่วแน่ที่ไม่อาจมองข้าม
“ท่านแม่ทัพใหญ่เหลิ่ง วันนี้ข้ามิได้มาในฐานะองค์ชาย แต่มาในฐานะผู้น้อยคนหนึ่งที่เคารพนับถือท่าน ดังนั้นการคุกเข่าครั้งนี้ ท่านสมควรรับไว้อย่างยิ่ง”
คำพูดของเย่จิ่วเฉินดูจะทำให้เหลิ่งฉือพอใจมาก เขาถือจอกสุราส่งเสียงฮึมฮัม 2 หน
สีหน้าของเหลิ่งเยวี่ยเย็นเยียบดุจสายน้ำ
ตาเฒ่าใจกล้าขึ้นทุกวัน แม้แต่องค์ชายคุกเข่าก็ยังกล้ารับ ไม่กลัวตี้จวินทรงทราบแล้วจะตัดหัว ประหาร 9 ชั่วโคตรหรืออย่างไร
ไม่ได้ ๆ!
ใน 9 ชั่วโคตรของเขามีตัวนางรวมอยู่ด้วย
ดังนั้นเรื่องวันนี้จะให้ผู้อื่นล่วงรู้ไม่ได้เด็ดขาด
เหลิ่งฉือสูดลมหายใจลึกครั้งหนึ่ง ลุกขึ้นคิดจะประคองเย่จิ่วเฉินให้ยืนขึ้น