กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 565 ความจริงของวันที่ 2 เดือนหนึ่ง
หมิงซินหันไปมองลู่จิ่วหยางที่เบ้าตาแดงก่ำ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ อ่อนโยนลง
“โอ๊ย ๆ”
“ไม่ได้เห็นเสี่ยวจิ่วหยางร้องไห้มานานหลายปีแล้วจริง ๆ”
“นับรวมสามปีนี้ด้วย... เสี่ยวจิ่วหยางนายก็คงจะสามสิบต้น ๆ แล้วไม่ใช่หรือ ยังทำตัวเหมือนเด็กอีก”
น้ำเสียงนั้นครึ่งหยอกล้อ ครึ่งเอ็นดู
ถ้าเป็นแต่ก่อน ลู่จิ่วหยางต้องโต้กลับอย่างไม่ยอมแพ้สักสองสามประโยคแน่
แต่ตอนนี้ เขาเพียงกัดฟันแน่น
เบ้าตาแดงก่ำขึ้นเรื่อย ๆ น้ำตาคลออยู่ในดวงตาตลอดเวลา
ลู่จิ่วหยางมองหมิงซิน เสียงสั่นมากขึ้น